Miód i jego cudowne właściwości

Produkty pszczele, rodzaje miodów i ich cudowne działanie

Miód jest jednym z najbardziej wartościowych i naturalnych produktów w którego skład oprócz węglowodanów (65-85%), kwasów organicznych, które decydują o jego smaku i wartości odżywczej, białek, wchodzą także najbardziej wartościowe w miodzie składniki mineralne i enzymy. Neutralizują one toksyny i działają bakteriobójczo, aktywują reakcje biochemiczne na skutek czego podnosi się odporność organizmu oraz ogranicza stany zapalne. Aby w pełni korzystać z walorów zdrowotnych miodu należy go spożywać w jego naturalnej postaci, a jeśli miód używamy jako słodzika, to dodajemy go do chłodnych napojów. W gorących napojach traci swoje zdrowotne właściwości. Miód dodaje nam sił, wzmacnia serce i ułatwia walkę z przeziębieniem. Wśród wielu gatunków miodu możemy znaleźć takie, które dodatkowo wspomagają leczenie z niektórych dolegliwości. 

Najbardziej uniwersalnym miodem jest miód wielokwiatowy o łagodnym smaku, typowo miodowej barwie i właściwościach. 

Czarnuszka - kolendra rzymska - kmin czarny - złoto faraonów

Kmin czarny - cudowne działanie i właściwości

Czarnuszka siewna - (Nigella sativa L.) - (inne jej nazwy to: czarnucha, kmin czarny, panna w zieleni, kąkolnica, kwiat kopru, kolendra rzymska, kwiat gałki muszkatołowej) - to roślina jednoroczna z rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Bliskiego Wschodu, znana była już w starożytnej Asyrii i wspomniana jest w Biblii, a jako pierwszy opisał ją grecki lekarz Dioskurides Pedanios. Czarnuszka wykorzystywana była już w starożytnym Egipcie jako środek leczniczy. Określano ją nazwą „złoto faraonów”, a sam prorok Muhammad twierdził, że: "czarnuszka leczy wszystko – oprócz śmierci”. Dlatego też w świecie arabskim czarnuszka do dziś  uważana jest za panaceum na różne dolegliwości i nie może jej zabraknąć w żadnym domu. Czarnuszka nazywana jest w arabskiej medycynie "kalonji" lub "nasionami błogosławieństw". Jednym z pierwszych entuzjastów czarnuszki był egipski faraon Tutenchamon, który wierzył w jej cudowne właściwości do tego stopnia, że nie pozwalał swym służącym pojawiać się w swoim otoczeniu bez przynajmniej jednej buteleczki leczniczego oleju. Najpiękniejsze Egipcjanki - królowa Nefretete i Kleopatra wykorzystywały olej z czarnuszki do pielęgnacji swej urody.

Ananas

Ananas zwany także ananasem jadalnym lub ananasem właściwym w stanie naturalnym występuje w Ameryce Południowej. Jego angielska nazwa to "pineapple" (jabłko sosny), gdyż swoim wyglądem przypomina wyrośniętą szyszkę. Jest dużym i soczystym owocem, który wyrasta na krótkiej łodydze z rozety kolczastych liści. Dojrzewa w okresie letnim osiągając masę 1-2 kg, ale bywa też, że osiąga masę 5 kg. Jego soczysty i słodki miąższ pokryty jest niejadalnymi, twardymi łuskami, które usuwamy, a na górze owocu znajduje się korona złożona z zielonych liści. Ananas pojawił się na naszych stołach dzięki Krzysztofowi Kolumbowi, który to w roku 1439 zawitał na wyspę Gwadelupa. Z czasem zaczęto go uprawiać w Indii, Afryce Południowej, na Jawie i Filipinach, a potem rozprzestrzenił się ten tropikalny owoc na wszystkie kraje tropikalne. W Europie już w XVIII wieku zaczęto go uprawiać w tak zwanych "ananasarniach" - szklarniach, gdzie zapewniano mu warunki odpowiednie do wzrostu. Wiedzieli o tym Francuzi i na dworze Ludwika XIV ananas był bardzo popularnym owocem. W Polsce przez długie lata ananasa można było kupić tylko w puszce, ale na szczęście świeże owoce można już dostać w każdym osiedlowym sklepie z warzywami. Obecnie największe plantacje ananasa znajdują się w Chinach, Brazylii, Meksyku, na Filipinach i na Hawajach, które to zaopatrują aż 3/4 Europy w te wspaniałe i zdrowe owoce. 

Utrata minerałów witamin i biopierwiastków w organizmie człowieka

Ciekawe czy zastanawialiście się kiedyś jakie minerały, witaminy i biopierwiastki - niezbędne składniki do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu tracimy podczas zmiany diety, wysiłku czy też niezdrowego stylu życia? Wiele osób myśli, że prawidłowo odżywia się stosując różnego rodzaju diety, ale nie zdaje sobie sprawy, że dieta nie może być monotonna, że trzeba organizmowi dostarczać na bieżąco podstawowe minerały i witaminy, aby nie chorować. Szczególnie ważne jest to wtedy, gdy nagle zmieniamy dietę i przechodzimy na zupełnie inny tryb odżywiania. I mimo iż wydaje się, że zdrowo jemy, to nie zawsze dostarczamy organizmowi podstawowych biopierwiastków by żyć zdrowo. Ale sami zobaczcie.

Czynniki powodujące utratę minerałów, witamin i biopierwiastków 

Pdorażnienie spojówek i ból oczu

Jak uchronić się przed podrażnieniem i bólem oczu?

Jeżeli dużo czasu spędzasz przed telewizorem, pracujesz przy komputerze lub jesteś alergikiem, to częstym problemem oczu może być podrażnienie spojówek lub łzawienie oczu. Podrażnienie spojówek mogą wywoływać także urazy oczu (jeśli coś wpadnie do oka np. rzęsa lub odrobina piasku), zbyt ostre światło, a często przyczynia się do tego dym. Zdarza się, że podrażnieniu oczu towarzyszy ropna wydzielina i wtedy mamy do czynienia z zakażeniem bakteryjnym co może się objawiać na przykład zapaleniem spojówek. Wtedy nie należy lekceważyć problemu i jak najszybciej udać się do okulisty.

Jeżeli dolegliwość nie jest uciążliwa - wystarczy parę sposobów, aby zatrzymać przykre objawy łzawienia, pieczenia czy swędzenia oczu. Aby zabezpieczyć oczy przed szkodliwymi czynnikami wystarczą proste zabiegi.

Nagietek lekarski

Przyjaciel każdego człowieka

Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.) – gatunek rośliny jednorocznej należącej do rodziny astrowatych (Asteraceae Dumort). Jest pięknym barwnym pomarańczowym kwiatem mającym też lokalne nazwy: pazurki (Mazowsze), miesięcznica (Wlkp.), paznokietki (krakowskie). Prawdopodobnie przywędrował do nas z terenów śródziemnomorskich lub Iranu, a dobrze czując się w naszym klimacie - rozrastał się w przydomowych ogródkach.  Upiększał nasze ogrody, wykorzystywany był w kosmetyce, a także w kuchni do sałatek warzywnych i owocowych. Jego pięknym mocno pomarańczowy kwiat późnym latem i jesienią pokazuje swój urok w przydomowych ogródkach. Jest stosowany jako barwnik nadający tkaninom głęboki żółty kolor. Można go zbierać późną jesienią i suszyć na zimę, bo płatki nagietka są naturalnym lekiem. Roślina sama łatwo się rozsiewa, a wśród uprawianych odmian ozdobnych dostępne są formy wysokie i karłowate, a także o kwiatach dwubarwnych. Kwitnie od czerwca do września. Nagietek lekarski - jak sama nazwa wskazuje - jest od dawna wykorzystywaną rośliną leczniczą i pierwsze wzmianki o jego zastosowaniu w medycynie pochodzą już z XII w.

Szarłat - amarantus

Amarantus - (Amaranthus cruentus L.) - Szarłat wyniosły (szarłat wiechowaty) - jedna z najstarszych roślin uprawnych świata pochodząca najprawdopodobniej z Ameryki Środkowej. Jest znany od ponad 5 tys. lat, ale obecnie powraca z trumfem na nasze stoły. Amarantus - to zboże pełne pełnowartościowego białka, żelaza, wapnia i magnezu, błonnika ułatwiającego trawienie i kwasów tłuszczowych chroniących serce i układ nerwowy. Szarłat  obok kukurydzy, ziemniaka i fasoli był podstawową rośliną uprawną Inków, Majów i Azteków i uprawiano go na szeroką skalę. Był znany na długo przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba i był uważany przez tamtejszych Indian za roślinę świętą. Przyrządzano z niego papki, tortille i napoje, a młode liście i pędy stosowano jako przyprawę i warzywo. Aztekowie w wielu swoich obrzędach używali potraw z amarantusa, ale w Europie był nieznany i przez stulecia zapomniany, a to na pewno z tego powodu, że do amarantusowych wypieków Indianie dodawali miód w czasie pokoju, a podczas wojny dolewali też krew jeńców, aby dodawała męstwa. Te praktyki sprawiły, że amarantus w trakcie podbojów kolonialnych został okrzyknięty przez hiszpańskich zakonników "diabelskim zielem". Pierwsi konkwistadorzy zniszczyli go niemal całkowicie, był dla nich bowiem symbolem pogaństwa – płonął na stosach wzdłuż andyjskich wierzchołków zupełnie tak samo jak płonęły ofiary inkwizycji. Wszędzie, gdzie obowiązywała religia chrześcijańska, zakazano jego uprawy. 

Dolegliwości oczu - opuchnięte powieki - zaburzenia wzroku

Wiele osób skarży się na dolegliwości oczu i liczba osób cierpiących na różnego rodzaju zaburzenia wzroku przybiera rozmiary problemu społecznego. Pogorszenie widzenia, opuchnięte powieki, zaczerwienione oczy, worki pod oczami - związane są głównie z przemęczeniem oczu, niedbałością o oczy i bywa, że zbyt silnym nasłonecznieniem.

Dolegliwości oczu nasilają się podczas upalnych i słonecznych dni, zazwyczaj gdy prowadzimy samochód i światło słoneczne nas oślepia, kiedy oglądamy zbyt dużo telewizji, albo pracujemy wiele godzin przy komputerze wytężając mocno wzrok oraz noszenie okularów  lub szkieł kontaktowych - co dla oczu jest niesamowitym wysiłkiem. Na zaburzenia wzroku mogą wpływać też, tak bardzo modne, oświetlenia  halogenowe, niewystarczająca ilość snu, klimatyzacja w pomieszczeniach w których przebywamy, we własnych samochodach i w środkach transportu publicznego.

Ból kręgosłupa - jak go pokonać?

Dbając o swój kręgosłup nie możemy dopuścić do jego przeciążenia. Przykurcze, bóle, napięcia i zesztywnienia mięśni świadczą o tym, że kręgosłup jest nadwyrężony. Wystarczy zmienić codzienne nawyki, aby kręgosłup odciążyć i zregenerować i nie dopuścić do jego nadwyrężenia i chorób pleców.

Właściwości i działanie czosnku

Czosnek - (Allium L.) w stanie dzikim występuje na całej półkuli północnej, a przede wszystkim w strefie umiarkowanej. Pochodzi z Azji (Chin lub Syberii) i znany jest już od ponad 5000 lat. Wyróżniamy około 700 gatunków czosnku, ale najbardziej pospolitym jest czosnek pospolity - Allium sativum L. Wyróżniamy także ozdobne gatunki czosnku, które wysiewane są w ogrodach, na polach i na balkonach.

Suan - chińska nazwa czosnku znana była już Konfucjuszowi między XI a VII wiekiem p.n.e. W V wieku p.n.e czosnek zapisany został w klasyfikacji roślin leczniczych przez chińskiego poetę, lekarza i przyrodnika Tao Hong-Jinga. Główki czosnku znajdują się na malowidłach wewnątrz piramidy Cheopsa, w pałacu Knossos na Krecie oraz w ruinach Pompei i Herakulanum. Mimo iż czosnek był bardzo popularnym lekiem i warzywem, to w starożytnym Egipcie został otoczony tak wielkim kultem, że mogli go uprawiać tylko kapłani. Wierzono, że czosnek nie tylko leczy i uodparnia, ale także unicestwia trucizny, zwalcza złe zaklęcia i czary. Wierzono, że wianek czosnku odstrasza wampiry i chroni przed urokami rzucanymi przez czarownice i złych ludzi.

Bieluń dziędzierzawa - właściwości zastosowanie

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium L.) - przez nasze prababcie nazywany diabelskim zielem ma wiele innych nazw pod którymi jest znany: pinderynda (kieleckie), dędera (wielkopolska), denderewa (Mazowsze), ogórczak (środkowe Mazowsze), tondera, pindyrynda (Śląsk), cygańskie ziele (białostockie), świńska wesz (sandomierskie), bieluń podwórzowy, dendera, dendrak, durna rzepa. Bieluń ma narkotyczne i trujące właściwości i dlatego dawniej znany był pod nazwą trąba anioła, czarcie ziele, diabelskie ziele. Bieluń jest rośliną trującą o właściwościach halucynogennych.

Bieluń wyrasta do wysokości 1 m. i wydziela silny, nieprzyjemny zapach (mysi zapach). Jego łodyga jest naga, lekko omszona i rozgałęziona, a liście są jajowate, zaostrzone i ząbkowane. Nerwy liścia widoczne są na wierzchu liścia. Kwiaty bielunia są bardzo duże, lejkowate, wyrastające w widłach gałązek lub na ich szczycie. Bieluń kwitnie od lipca do sierpnia, a w sprzyjających warunkach nawet do października. Bardzo charakterystyczne są owoce bielunia przypominające owoc kasztanowca z kolcami na łupince.

Anyż biedrzeniec - działanie, zastosowanie

Anyżek - dawna nazwa "hanyż", biedrzeniec - (Pimpinella anisum L.)

Anyż znany jest już od ponad 4 tysięcy lat. Egipcjanie cenili anyż za uzdrawiające działanie, a w Chinach, skąd wywodzi się anyż, szczególnie jego gwiaździsta odmiana, był bardzo ceniony i wykorzystywany jako przyprawa. Szerokie zastosowanie znajduje także w ziołolecznictwie, a uprawiany jest w basenie Morza Śródziemnego i w Afryce. Anyż wielbili Grecy, popularny był w Imperium Rzymskim, a w Polsce wykorzystywany szczególnie przy produkcji nalewek. Jako przyprawa w Polsce anyż jest rzadko stosowany. Lecznicze właściwości anyżu znajdziemy w olejku eterycznym i w nasionach.

Aloes - właściwości, zastosowanie, działanie

Aloes (Aloë L.) to roślina, która występuje w około 300–400 gatunkach jako drzewa, krzewy, byliny i czasami liany. Najczęściej występuje na Półwyspie Arabskim, w Afryce i na Madagaskarze. Aloes to roślina, która od tysiącleci jest symbolem trwania, odradzania i nieśmiertelności. Wzmianki o aloesie jako leku, możemy znaleźć już w starożytnych egipskich papirusach, w "Pieśni nad Pieśniami", a w Biblii opisywano go jako "gorzkie ziele". Aleksander Wielki uważał aloes za najlepszy środek na wszelkie rany i obrażenia, a Kolumb nazwał aloes "doktorem w doniczce". Sok przyrządzony z liści aloesu silnie wpływa na układ odpornościowy (immunologiczny) człowieka, co powoduje, że organizm zaczyna zwalczać chorobę. Dzięki swojej budowie - aloes potrafi zmagazynować w liściach i łodygach tak dużo wody, że może nawet przetrwać w niesprzyjających warunkach jaką jest długotrwała susza.

Goji chińskie jagody zdrowia

Cała prawda o "cudownych" jagodach goji

Któż z nas nie słyszał o cudownych jagodach Goji - panaceum na wszystkie choroby z rakiem włącznie? Popularność jagódek rośnie, ale nie ma wystarczających dowodów na to, że naprawdę mają tak cudowną moc i pomagają. Dla badaczy jagód goji nawet zawartość w nich składników odżywczych wydaje się dyskusyjna. Reklamy sklepów oferujących jagódki prześcigają się w zachwalaniu jakie to cudowne właściwości mają i wręcz z dnia na dzień możemy zobaczyć jak prześcigają się w ich zachwalaniu. A tymczasem...

Goji, chińskie jagody goji – handlowa nazwa owoców dwóch blisko spokrewnionych gatunków: kolcowoju chińskiego (Lycium chinense) (z chiń.: 枸杞 pinyin: gǒuqǐ) oraz kolcowoju pospolitego (Lycium barbarum) (寧夏枸杞 pinyin: níngxià gǒuqǐ), należących do rodziny psiankowatych. Rośliny pochodzą z południowo-wschodniej Europy i Azji. Najlepsze są te, które pochodzą z Tybetu i Himalajów, a niestety najgorsza jest ta pochodząca z Chin. W handlu zazwyczaj spotyka się owoce suszone lub sok z jagód. Na rynku tzw. zdrowej żywności można spotkać je pod nazwą Tybetańskie Goji, czy Himalajskie Goji, co nie ma związku z pochodzeniem geograficznym roślin.

Demencja i choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera, demencja - to choroby, których każdy z nas boi się, bo powodują one utratę pamięci, utratę własnego "ja". Nikt do tej pory nie wynalazł żadnego leku na tą chorobę, która sieje spustoszenie wśród ludzi po 60-tym roku życia. Zgodnie z dzisiejszą wiedzą medyczną, kiedy już ktoś zachoruje na Alzheimera, to z dnia na dzień, nieuchronnie może spodziewać się pogorszenia funkcji mózgu - aż do całkowitej ich utraty. Jak dotąd wydano już 48 mld dolarów na opracowanie leku, który by cofnął chorobę lub przynajmniej zatrzymał jej rozwój, ale nie uzyskano żadnego oczekiwanego rezultatu. 

Przeprowadzone badania epidemiologiczne stwierdzają, że zapadalność na chorobę Alzheimera wzrasta z wiekiem. U osób po 65 roku życia stwierdza się ją u około 14%, a po 80 roku życia choruje już 40%. Po 85 roku życia częstość otępienia naczyniopochodnego zwiększa się w porównaniu z chorobą Alzheimera wśród chorych z otępieniem. Światowa medycyna nie znalazła też odpowiedzi na pytanie "Co jest przyczyną Alzheimera?" nie znalazła jeszcze odpowiedzi, poza teoretyzowaniem na temat iż przyczyna leży w nierównowadze chemicznej, że wpływają na to uwarunkowania genetyczne, środowisko życia i choroby współistniejące np. choroby układu krążenia. Na świecie choruje na chorobę Alzheimera ponad 30 mln. osób, w Polsce około 200 tys. W Wielkiej Brytanii około 800 tys. osób cierpi z powodu demencji,a z tego 62% to chorzy na chorobę Alzheimera. Lekarze stwierdzili, że ci chorzy mają duże zmiany w mózgu poprzez powstawanie blaszek zbudowanych z beta-amyloidu (blaszki starcze lub płytki starcze), które odkładają się w naczyniach krwionośnych. Występuje także zanik kory mózgowej i nadmierna agregacja białka tau wewnątrz komórek nerwowych mózgu w postaci splątków neurofibrylarnych. Choroba ta jest więc główną przyczyną zachorowania na demencję. Ze względu na starzenie się społeczeństw w krajach uprzemysłowionych zakłada się, że liczba chorych do roku 2050 potroi się.

Aromaterapia - Olejki eteryczne w kosmetyce

Niezwykłe moce olejków eterycznych

W obecnych czasach w kosmetyce modne jest wszystko, co naturalne. Aromaterapię, czyli wiedzę o wykorzystywaniu pachnących eliksirów do uzdrawiania, w kosmetyce i terapiach znano już w starożytnym Egipcie. Egipskie papirusy, stare księgi indyjskie i chińskie (ajurweda - chińska medycyna tradycyjna) podają wiele receptur i przykładów jak i w jakich schorzeniach można stosować esencje eteryczne. Najpiękniejsza kobieta świata - Kleopatra - nacierała ciało wonnościami, by zapewnić skórze gładkość i młodość. Aby zapewnić sobie spokojny, relaksujący i zdrowy sen - spała na poduszkach wypełnionymi płatkami róż...

Olejki eteryczne - to najbardziej uniwersalny i niedrogi kosmetyk, jakiego możemy używać. Są to esencje występujące w różnych częściach rośliny (liściach, kwiatach, owocach, a nawet w korze). Z uwagi na duże stężenie zawartych w olejkach (esencjach) substancji czynnych - działają one silniej niż wyciągi ziołowe. Aby uzyskać maleńką buteleczkę olejku - należy "przerobić" w tym celu wiele kilogramów, a nawet ton roślin, płatków, liści czy kory drzew. Na przykład aby uzyskać 1 kg olejku należy użyć do tego 2 tony płatków różanych. 

Bardzo ważne w produkcji olejków jest to, aby nie zakradła się do nich żadna chemia. Należy stosować proste metody: destylację parą wodną (np. płatki kwiatów) i wyciskanie (np. skórki owoców cytrusowych). Każdy olejek ma wyjątkowe właściwości, toteż trzeba wiedzieć jak je dobrać aby jak najlepiej mogły służyć naszej skórze i samopoczuciu.