Zioła - rośliny lecznicze - skutki uboczne i przeciwwskazania

Zioła - kwiaty - ziołolecznictwo - fitoterapia - leczenie naturalne

Leczenie ziołami - fitoterapia to praktyczne wykorzystanie wiedzy o roślinach leczniczych i sposobach leczenia za ich pomocą. Leczenie ziołami staje się bardzo modne i ludzie chętnie podejmują takiego rodzaju kuracje, gdyż mają one opinię skutecznego i bezpiecznego leczenia dla naszego organizmu, które zastąpi niektóre leki chemiczne. Dobroczynne działanie ziół i roślin leczniczych odkryto już w starożytności. W Mezopotamii i Egipcie stosowano aloes, anyż, miętę, czosnek i rumianek, a Chińczycy odkryli działanie kamfory i żeń-szenia. Kuchnia indyjska nie może obejść się bez przypraw do których zaliczyć możemy kmin, imbir i goździki. Warto jednak wiedzieć, że zioła spożywane w nadmiarze i bez wiedzy o ich działaniu mogą przyczynić się do problemów zdrowotnych. Niektóre zioła blokują wchłanianie leków, albo zmieszane razem wykluczają wzajemnie swoje działania. Mogą też powodować alergie i działać toksycznie gdy są niewłaściwie skomponowane lub stosowane. Warto, przed każdą kuracją ziołową skonsultować się z lekarzem, lub fitoterapeutą, który to dobierze nam odpowiednią mieszankę ziół do zastosowania.

Ananas

Ananas zwany także ananasem jadalnym lub ananasem właściwym w stanie naturalnym występuje w Ameryce Południowej. Jego angielska nazwa to "pineapple" (jabłko sosny), gdyż swoim wyglądem przypomina wyrośniętą szyszkę. Jest dużym i soczystym owocem, który wyrasta na krótkiej łodydze z rozety kolczastych liści. Dojrzewa w okresie letnim osiągając masę 1-2 kg, ale bywa też, że osiąga masę 5 kg. Jego soczysty i słodki miąższ pokryty jest niejadalnymi, twardymi łuskami, które usuwamy, a na górze owocu znajduje się korona złożona z zielonych liści. Ananas pojawił się na naszych stołach dzięki Krzysztofowi Kolumbowi, który to w roku 1439 zawitał na wyspę Gwadelupa. Z czasem zaczęto go uprawiać w Indii, Afryce Południowej, na Jawie i Filipinach, a potem rozprzestrzenił się ten tropikalny owoc na wszystkie kraje tropikalne. W Europie już w XVIII wieku zaczęto go uprawiać w tak zwanych "ananasarniach" - szklarniach, gdzie zapewniano mu warunki odpowiednie do wzrostu. Wiedzieli o tym Francuzi i na dworze Ludwika XIV ananas był bardzo popularnym owocem. W Polsce przez długie lata ananasa można było kupić tylko w puszce, ale na szczęście świeże owoce można już dostać w każdym osiedlowym sklepie z warzywami. Obecnie największe plantacje ananasa znajdują się w Chinach, Brazylii, Meksyku, na Filipinach i na Hawajach, które to zaopatrują aż 3/4 Europy w te wspaniałe i zdrowe owoce. 

Utrata minerałów witamin i biopierwiastków w organizmie człowieka

Ciekawe czy zastanawialiście się kiedyś jakie minerały, witaminy i biopierwiastki - niezbędne składniki do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu tracimy podczas zmiany diety, wysiłku czy też niezdrowego stylu życia? Wiele osób myśli, że prawidłowo odżywia się stosując różnego rodzaju diety, ale nie zdaje sobie sprawy, że dieta nie może być monotonna, że trzeba organizmowi dostarczać na bieżąco podstawowe minerały i witaminy, aby nie chorować. Szczególnie ważne jest to wtedy, gdy nagle zmieniamy dietę i przechodzimy na zupełnie inny tryb odżywiania. I mimo iż wydaje się, że zdrowo jemy, to nie zawsze dostarczamy organizmowi podstawowych biopierwiastków by żyć zdrowo. Ale sami zobaczcie.

Czynniki powodujące utratę minerałów, witamin i biopierwiastków 

Pdorażnienie spojówek i ból oczu

Jak uchronić się przed podrażnieniem i bólem oczu?

Jeżeli dużo czasu spędzasz przed telewizorem, pracujesz przy komputerze lub jesteś alergikiem, to częstym problemem oczu może być podrażnienie spojówek lub łzawienie oczu. Podrażnienie spojówek mogą wywoływać także urazy oczu (jeśli coś wpadnie do oka np. rzęsa lub odrobina piasku), zbyt ostre światło, a często przyczynia się do tego dym. Zdarza się, że podrażnieniu oczu towarzyszy ropna wydzielina i wtedy mamy do czynienia z zakażeniem bakteryjnym co może się objawiać na przykład zapaleniem spojówek. Wtedy nie należy lekceważyć problemu i jak najszybciej udać się do okulisty.

Jeżeli dolegliwość nie jest uciążliwa - wystarczy parę sposobów, aby zatrzymać przykre objawy łzawienia, pieczenia czy swędzenia oczu. Aby zabezpieczyć oczy przed szkodliwymi czynnikami wystarczą proste zabiegi.

Nagietek lekarski

Przyjaciel każdego człowieka

Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.) – gatunek rośliny jednorocznej należącej do rodziny astrowatych (Asteraceae Dumort). Jest pięknym barwnym pomarańczowym kwiatem mającym też lokalne nazwy: pazurki (Mazowsze), miesięcznica (Wlkp.), paznokietki (krakowskie). Prawdopodobnie przywędrował do nas z terenów śródziemnomorskich lub Iranu, a dobrze czując się w naszym klimacie - rozrastał się w przydomowych ogródkach.  Upiększał nasze ogrody, wykorzystywany był w kosmetyce, a także w kuchni do sałatek warzywnych i owocowych. Jego pięknym mocno pomarańczowy kwiat późnym latem i jesienią pokazuje swój urok w przydomowych ogródkach. Jest stosowany jako barwnik nadający tkaninom głęboki żółty kolor. Można go zbierać późną jesienią i suszyć na zimę, bo płatki nagietka są naturalnym lekiem. Roślina sama łatwo się rozsiewa, a wśród uprawianych odmian ozdobnych dostępne są formy wysokie i karłowate, a także o kwiatach dwubarwnych. Kwitnie od czerwca do września. Nagietek lekarski - jak sama nazwa wskazuje - jest od dawna wykorzystywaną rośliną leczniczą i pierwsze wzmianki o jego zastosowaniu w medycynie pochodzą już z XII w.

Szarłat - amarantus

Amarantus - (Amaranthus cruentus L.) - Szarłat wyniosły (szarłat wiechowaty) - jedna z najstarszych roślin uprawnych świata pochodząca najprawdopodobniej z Ameryki Środkowej. Jest znany od ponad 5 tys. lat, ale obecnie powraca z trumfem na nasze stoły. Amarantus - to zboże pełne pełnowartościowego białka, żelaza, wapnia i magnezu, błonnika ułatwiającego trawienie i kwasów tłuszczowych chroniących serce i układ nerwowy. Szarłat  obok kukurydzy, ziemniaka i fasoli był podstawową rośliną uprawną Inków, Majów i Azteków i uprawiano go na szeroką skalę. Był znany na długo przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba i był uważany przez tamtejszych Indian za roślinę świętą. Przyrządzano z niego papki, tortille i napoje, a młode liście i pędy stosowano jako przyprawę i warzywo. Aztekowie w wielu swoich obrzędach używali potraw z amarantusa, ale w Europie był nieznany i przez stulecia zapomniany, a to na pewno z tego powodu, że do amarantusowych wypieków Indianie dodawali miód w czasie pokoju, a podczas wojny dolewali też krew jeńców, aby dodawała męstwa. Te praktyki sprawiły, że amarantus w trakcie podbojów kolonialnych został okrzyknięty przez hiszpańskich zakonników "diabelskim zielem". Pierwsi konkwistadorzy zniszczyli go niemal całkowicie, był dla nich bowiem symbolem pogaństwa – płonął na stosach wzdłuż andyjskich wierzchołków zupełnie tak samo jak płonęły ofiary inkwizycji. Wszędzie, gdzie obowiązywała religia chrześcijańska, zakazano jego uprawy. 

Ból kręgosłupa - jak go pokonać?

Dbając o swój kręgosłup nie możemy dopuścić do jego przeciążenia. Przykurcze, bóle, napięcia i zesztywnienia mięśni świadczą o tym, że kręgosłup jest nadwyrężony. Wystarczy zmienić codzienne nawyki, aby kręgosłup odciążyć i zregenerować i nie dopuścić do jego nadwyrężenia i chorób pleców.

Właściwości i działanie czosnku

Czosnek - (Allium L.) w stanie dzikim występuje na całej półkuli północnej, a przede wszystkim w strefie umiarkowanej. Pochodzi z Azji (Chin lub Syberii) i znany jest już od ponad 5000 lat. Wyróżniamy około 700 gatunków czosnku, ale najbardziej pospolitym jest czosnek pospolity - Allium sativum L. Wyróżniamy także ozdobne gatunki czosnku, które wysiewane są w ogrodach, na polach i na balkonach.

Suan - chińska nazwa czosnku znana była już Konfucjuszowi między XI a VII wiekiem p.n.e. W V wieku p.n.e czosnek zapisany został w klasyfikacji roślin leczniczych przez chińskiego poetę, lekarza i przyrodnika Tao Hong-Jinga. Główki czosnku znajdują się na malowidłach wewnątrz piramidy Cheopsa, w pałacu Knossos na Krecie oraz w ruinach Pompei i Herakulanum. Mimo iż czosnek był bardzo popularnym lekiem i warzywem, to w starożytnym Egipcie został otoczony tak wielkim kultem, że mogli go uprawiać tylko kapłani. Wierzono, że czosnek nie tylko leczy i uodparnia, ale także unicestwia trucizny, zwalcza złe zaklęcia i czary. Wierzono, że wianek czosnku odstrasza wampiry i chroni przed urokami rzucanymi przez czarownice i złych ludzi.

Bieluń dziędzierzawa - właściwości zastosowanie

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium L.) - przez nasze prababcie nazywany diabelskim zielem ma wiele innych nazw pod którymi jest znany: pinderynda (kieleckie), dędera (wielkopolska), denderewa (Mazowsze), ogórczak (środkowe Mazowsze), tondera, pindyrynda (Śląsk), cygańskie ziele (białostockie), świńska wesz (sandomierskie), bieluń podwórzowy, dendera, dendrak, durna rzepa. Bieluń ma narkotyczne i trujące właściwości i dlatego dawniej znany był pod nazwą trąba anioła, czarcie ziele, diabelskie ziele. Bieluń jest rośliną trującą o właściwościach halucynogennych.

Bieluń wyrasta do wysokości 1 m. i wydziela silny, nieprzyjemny zapach (mysi zapach). Jego łodyga jest naga, lekko omszona i rozgałęziona, a liście są jajowate, zaostrzone i ząbkowane. Nerwy liścia widoczne są na wierzchu liścia. Kwiaty bielunia są bardzo duże, lejkowate, wyrastające w widłach gałązek lub na ich szczycie. Bieluń kwitnie od lipca do sierpnia, a w sprzyjających warunkach nawet do października. Bardzo charakterystyczne są owoce bielunia przypominające owoc kasztanowca z kolcami na łupince.

Anyż biedrzeniec - działanie, zastosowanie

Anyżek - dawna nazwa "hanyż", biedrzeniec - (Pimpinella anisum L.)

Anyż znany jest już od ponad 4 tysięcy lat. Egipcjanie cenili anyż za uzdrawiające działanie, a w Chinach, skąd wywodzi się anyż, szczególnie jego gwiaździsta odmiana, był bardzo ceniony i wykorzystywany jako przyprawa. Szerokie zastosowanie znajduje także w ziołolecznictwie, a uprawiany jest w basenie Morza Śródziemnego i w Afryce. Anyż wielbili Grecy, popularny był w Imperium Rzymskim, a w Polsce wykorzystywany szczególnie przy produkcji nalewek. Jako przyprawa w Polsce anyż jest rzadko stosowany. Lecznicze właściwości anyżu znajdziemy w olejku eterycznym i w nasionach.

Aromaterapia - Olejki eteryczne w kosmetyce

Niezwykłe moce olejków eterycznych

W obecnych czasach w kosmetyce modne jest wszystko, co naturalne. Aromaterapię, czyli wiedzę o wykorzystywaniu pachnących eliksirów do uzdrawiania, w kosmetyce i terapiach znano już w starożytnym Egipcie. Egipskie papirusy, stare księgi indyjskie i chińskie (ajurweda - chińska medycyna tradycyjna) podają wiele receptur i przykładów jak i w jakich schorzeniach można stosować esencje eteryczne. Najpiękniejsza kobieta świata - Kleopatra - nacierała ciało wonnościami, by zapewnić skórze gładkość i młodość. Aby zapewnić sobie spokojny, relaksujący i zdrowy sen - spała na poduszkach wypełnionymi płatkami róż...

Olejki eteryczne - to najbardziej uniwersalny i niedrogi kosmetyk, jakiego możemy używać. Są to esencje występujące w różnych częściach rośliny (liściach, kwiatach, owocach, a nawet w korze). Z uwagi na duże stężenie zawartych w olejkach (esencjach) substancji czynnych - działają one silniej niż wyciągi ziołowe. Aby uzyskać maleńką buteleczkę olejku - należy "przerobić" w tym celu wiele kilogramów, a nawet ton roślin, płatków, liści czy kory drzew. Na przykład aby uzyskać 1 kg olejku należy użyć do tego 2 tony płatków różanych. 

Bardzo ważne w produkcji olejków jest to, aby nie zakradła się do nich żadna chemia. Należy stosować proste metody: destylację parą wodną (np. płatki kwiatów) i wyciskanie (np. skórki owoców cytrusowych). Każdy olejek ma wyjątkowe właściwości, toteż trzeba wiedzieć jak je dobrać aby jak najlepiej mogły służyć naszej skórze i samopoczuciu. 

Ajurweda - leczenie miodem

MADHU BHESZADŹJA - LECZENIE MIODEM

Podstawową dawką miodu dla wszystkich jest jedna łyżka stołowa (20 gramów) dziennie. Pracownicy fizyczni, a zwłaszcza ci, którzy są narażeni na wdychanie różnych pyłów węglowych, krzemowych, mącznych, tytoniowych i innych, które grożą pylicą mogą spożywać dawkę podwyższoną. Robotnicy zagrożeni pylicą, którzy stale zażywają miód zapadają na pylicę średnio o 10 lat później niż inni. Górnikom pracującym w kopalniach uranu podaje się miód spadziowy, gdyż przeciwdziała on skutkom napromieniowania. Kuracja miodowa wpływa dodatnio na osoby przemęczone pracą umysłową,zestresowane, apatyczne. W psychiatrii stosowanie miodu powoduje u wszystkich leczonych pacjentówregenerację sił psychicznych. Dobrze też leczy się miodem osoby opanowane apatią, lenistwem, "nicnierobieniem", brakiem aktywności życiowej.

Miód zmniejsza trujące działanie używek takich jak herbata, kawa, tytoń czy alkohol. Zwiększone dawki miodu, od 40-100 gramów (2-5 łyżek stołowych) dziennie są zalecane osobom w starszym wieku,rekonwalescentom, zwłaszcza po leczeniu antybiotykami! Stosuje się leczenie serca kuracją miodową, gdyż miód jest bardzo dobrą odżywką dla serca. Leczenie miodem pomaga również bardzo przy schorzeniachwątroby. Miód powinien być stosowany we wszystkich chorobach infekcyjnych jak grypa, katar,przeziębienie, biegunka i podobne. Miód jest także dobrym lekiem na katary sienne. Profilaktycznie radzi się żuć plasterki miodu przez 5 dni 1-2 razy dziennie na 2 miesiące przed spodziewanym atakiem kataru siennego, który po takiej kuracji profilaktycznej zwykle już nie występuje.