Morsowanie - kąpiele w lodowatej wodzie

Morsowanie - Kąpiele w sezonie jesienno - zimowym 

Przebywanie w zimnej wodzie ma bardzo długą tradycję. Najstarsze wzmianki o kąpielach w zimnej wodzie w celach leczniczych pochodzą z Egiptu i są datowane na 2500 p.n.e. A sam Mistrz Hipokrates mówił o wodzie, że zimna woda rozgrzewa, a ciepła oziębia organizm. Hipokrates zalecał kąpiele w zimnej wodzie w takich schorzeniach jak podagra, w stanach zapalnych i podgorączkowych.

W krajach prawosławnych w Europie Wschodniej kąpiele w zimnej wodzie są częścią obchodów święta Objawienia Pańskiego (Epifania), które według kalendarza juliańskiego wypada na 19 stycznia. Według tej tradycji Jezus został w tym dniu ochrzczony w rzece Jordan, co wymagało jego całkowitego, trzykrotnego zanurzenia się w wodach rzeki. Aby uczcić ten fakt, wycina się w zamarzniętej wodzie otwór w kształcie krzyża, a po północnej modlitwie wierni wędrują nad rzekę i zanurzają się w wodzie trzy razy.

W krajach nordyckich - szczególnie w Finlandii, w krajach bałtyckich, Europie Wschodniej - zanurzenie w zimnej wodzie jest bardzo popularne i wiąże się z lokalnymi tradycjami. Zazwyczaj amatorzy kąpieli po saunie zanurzają się w zimnej wodzie w bani (beczce). Liczba kąpiących się tak regularnie 1-2 razy w tygodniu Finów sięga 120.000.

Religia Shinto wierni praktykują każdego 11 dnia miesiąca tzw. Misogi. Jest to pielgrzymka do miejsc świętych cieków wodnych, gdzie po poście, modlitwie i praktyce zanurzają się w lodowatej wodzie w celu oczyszczenia.

W Polsce i Rosji sympatyków kąpieli w zimnej wodzie w sezonie jesienno-zimowym nazywamy Morsami. 

W Finladnii nazywa się ich Fokami.

W USA nazywa się ich Niedźwiedziami Polarnymi.

Fluor i jego szkodliwe działanie

Szkodliwe działanie fluoru

Fluor jest mikroelementem biorącym udział w aktywacji i zahamowaniu działania niektórych enzymów. Jest obecny we wszystkich tkankach organizmu. W kościach, zębach osiąga zdecydowanie większe stężenie niż w innych tkankach. Od lat trwają spory czy fluor jest niezbędnym mikroelementem. I jak dotąd nie znaleziono na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi. Od 50 lat XX w. używa się fluoru do produkcji pasty do mycia zębów. Fluor dodaje się do wody pitnej, aby chronił zęby - ale jak jest naprawdę? Stwierdzono, że fluor chroni zęby u ludzi jedynie do 20-tego roku życia. I to tylko wtedy, jeśli nie jest stosowany w nadmiarze i się go nie przedawkuje. Potrafi wzmocnić szkliwo zębów, ale jednocześnie może spowodować wiele chorób somatycznych i psychicznych. Pamiętne akcje fluoryzowania zębów wszystkim dzieciom w szkołach - zaowocowały przebarwieniami szkliwa u wielu dzieci poddawanych tej akcji.

Fluor

W średniowieczu stosowano przy wytopie metali topnik obniżający ich temperaturę topnienia. Był to fluoryt zawierający fluorek wapnia CaF2. Przez długi okres podejmowano nieudane próby wydzielenia wolnego fluoru. Dokonał tego dopiero w 1886 roku francuski chemik Henri Moissan wydzielając ten pierwiastek w stanie wolnym przez elektrolizę ciekłego fluorowodoru z dodatkiem fluorku potasowego. Nazwa pierwiastka pochodzi od łacińskiego fluere – płynąć. Fluor jest gazem o słabym żółtozielonym zabarwieniu i ostrym zapachu. Jego atom ma największe zdolności do przechodzenia w jon fluorkowy F- jest to wielocząsteczkowy polimer zawierający atomy fluoru, stosuje się go do pokrywania patelni; charakteryzuje się on właściwością zmniejszania tarcia, dlatego też potrawy smażone na takiej powierzchni nie przywierają do niej i nie przypalają się. Z tego samego powodu. Fluor nie występuje w stanie wolnym, ale jego udział w budowie skorupy ziemskiej jest znaczny (0,072%).

Fluor jest bardzo aktywny chemicznie. Nie tworzy związków tylko z tlenem i lżejszymi helowcami. Reakcje z pozostałymi pierwiastkami przebiegają bardzo gwałtownie nawet w niskich temperaturach. Łączy się on z wodorem wybuchowo tworząc fluorowodór HF. Fluor ma zdolność łączenia się z wodorem zawartym w związkach, rozkładając chlorowodór, bromowodór, amoniak i wodę. Na miedź, ołów i metale szlachetne fluor działa powoli ponieważ tworzy się na ich powierzchni pasywna warstewka fluorku, która chroni je od reakcji z fluorem. Ze wszystkimi niemetalami, oprócz diamentu i grafitu fluor tworzy fluorki. Suchy fluor nie działa na szkło. W obecności śladów wilgoci reaguje gwałtownie ze szkłem tworząc tetrafluorek krzemu SiF4 - dlatego wykorzystywany jest do trawienia szkła.

Telomeraza - przyczyna degradacji ludzi - recepta na długowieczność

Jak zapobiegać telomerazie - przyczynie degradacji ludzkości

Współczesna nauka ciągle poszukuje przyczyn starości i próbuje przybliżyć nas ku nieśmiertelności. I chociaż ostateczny sukces wydaje się jeszcze odległą perspektywą, to już dzisiaj - dzięki postępowi współczesnej nauki - możemy cieszyć się zdrowszym i dłuższym życiem. Mędrcy Wschodu już dawno odkryli to, co współczesna medycyna powoli odkrywa, a teoria dotycząca starzenia się organizmu to teoria telomerowa. Opiera się ona na założeniu, że żyjemy dzięki białkom. To one budują nasze ciała i dostarczają nam energii życiowej, ale wraz z upływem lat tracimy te cenne białka - budulec naszego organizmu. Podstawę składu białka tworzy 20 drobnych molekuł chemicznych, nazywanych aminokwasami. Ta "magiczna dwudziestka" odpowiada za całe bogactwo przyrody ożywionej, gdyż aminokwasy wiążą się ze sobą w rozmaitych konfiguracjach. Informację o wszystkich białkach organizmu koduje i przechowuje w komórkach kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA) - związek stanowiący podstawę dziedziczenia. DNA upchany w chromosomach koduje ogromną liczbę białek.

Depresja - metafizyczne przyczyny choroby

Depresja - Metafizyczne przyczyny choroby

Depresja - jest czwartą na świecie chorobą ogarniającą rodzaj ludzki. Z pomocą rozmaitych duchowych metod wglądu i wizji można ujrzeć taką dolegliwość jako rodzaj "społecznego demona" i z matematyczną precyzją określić przyczyny choroby. Każda choroba ma swoje tło, podłoże czy środowisko, na którym się rozwija, w którym wyrasta i rozkwita. Można zrozumieć, jak wychowywać przyszłe pokolenia, aby uniknąć masowego występowania pewnych epidemicznych patologii, a przecież depresja to choroba dotykająca całą ludzkość niczym jakiś ciemny, mroczny smok zatruwający umysły. Psychiczne podłoże, zła energia depresji powoduje też realne fizyczne skutki, uszkadzając czy zakłócając pewne organy i procesy wydzielania dokrewnego. Całe funkcjonowanie człowieka zostaje rozregulowane siłą energii tego demona choroby, na którego trzeba się dobrze uodpornić. Analizowanie nazwy, samego pojęcia depresja, jako jednostki chorobowej, może nam uzmysłowić, że jej przyczyna leży w rozmijaniu się ludzi z ich wewnętrznym powołaniem czy przeznaczeniem. 

Jeśli człowiek rozmija się z Dharmą (Powołaniem) czy Arthą (Życiowym Zadaniem), to w tym lub przyszłym życiu ogarnie go mroczny cień depresji. Kto nie robi w życiu postępu i cofa się w rozwoju, ten gromadzi złoże, karmana duchowego lenistwa i uwstecznienia, który zaowocuje stanami chandry, dołków, melancholii, a w końcu już depresji w postaci wyraźnie chorobowej. Udawanie religijności, pobożności, mistycyzmu czy uduchowienia, na zewnątrz, a będąc pustym w środku mając same egoistyczne cele, to rodzaj obłudy, prędzej czy później kończący się w patologicznej depresji. 

Morgellonka - Tajemnicza Choroba Browne'a

Morgellonka - Morgellons Syndrome: Tajemnicza Choroba Browne'a

Ta tajemnicza Choroba Morgellonów charakteryzuje się rozwojem podskórnym i podtkankowym kolorowych mikrowłókien. Istnieją już kryteria diagnostyczne, ale w roku 2007 roku było już 11 tysięcy zachorowań. Proszę sobie wyobrazić czarną, przypominającą smołę substancję wyłaniającą się z ranek rozrzuconych po całym ciele w postaci podobnych do nici włókienek lub odczucie, że skórę pokrywają czołgające się po niej robaki. Miles Lawrence, architekt krajobrazu z Florencji w Teksasie, miał się właśnie zacząć pakować do podróży do Las Vegas, kiedy w pewnym momencie poczuł mrowienie w palcu ręki. Patrzył z niedowierzaniem, jak ze skóry w miejscu, z którego właśnie usunął drzazgę, wyłaniały się "małe kolczaste twory".Chwycił jeden z kolców szczypczykami i pociągnął. W reakcji poczuł ból, który przeszył mu ramię. Pociągnął za kolejny i ból sięgnął szyi. Potem doszło do jeszcze bardziej przerażających odczuć. - Miałem wrażenie, jakby pod skórą i w stawach zagnieździły się robaki - opowiada Lawrence. - No i straciłem przytomność. Tysiące ludzi z całego kraju uskarżających się na tę potworną dolegliwość stworzyło subkulturę ofiar tej choroby.

Afrodyzjaki - rozpalanie zmysłów leczenie z impotencji - magia seks

Naturalne sposoby rozpalania zmysłów i leczenia z impotencji

Sposób na miłosne rozpalenie partnera

Miłosne uwodzenie partnera rozpoczyna się już w kuchni, a to dlatego, aby dobrze przygotować organizm i by mógł on sprostać dużym wymaganiom jakie mu stawiamy, a które są wyjątkowo wyczerpujące i związane z "ćwiczeniami fizycznymi". Jak ktoś jest głodny, to nie w głowie mu amory, ale gdy będziemy przejedzeni, to też nic z miłosnych igraszek nie wyjdzie. Myśli się wetdy o odpoczynku i spaniu, a nie o miłości. Kiedy natomiast wypełnimy brzuszki tym co trzeba i w odpowiedniej ilości, można liczyć na namiętności i długie harce. Seks lubi owoce, wymieszane z aromatycznymi bakaliami, bo to one właśnie zapewniają wybuchy namiętności i nim sprzyjają. 

Afrodyzjaki to pokarmy, zioła, napoje, przyprawy, które już od najdawniejszych czasów uważane za substancje o działaniu pobudzającym seksualnie, powodujące zwiększony popęd płciowy i dużą potencję, które podkręcają temperament i temperaturę uczuć Oczekiwano od afrodyzjaków prowokowania pożądania u adorowanej osoby, zapewnienia sprawności seksualnej, leczenia zaburzeń seksualnych (impotencji,oziębłości płciowej) oraz pomocy w sztuce miłosnej. Te właściwości przypisywano licznym roślinom, owocom, zwierzętom i minerałom na podstawie doświadczeń, mitów, magii i podobieństwa do narządów płciowych. Afrodyzjaki są znane w medycynie ludowej różnorodnych kultur świata, począwszy od starożytności do dnia dzisiejszego. Do najbardziej znanych afrodyzjaków należały: korzeń żeń-szeń, potrawy z niektórych węży, gadów, wyciągi z pająków np. tarantuli, ekstrakt z muszek hiszpańskich, rogi jelenia syberyjskiego, a także sproszkowany róg nosorożca (co jest głównym powodem wyniszczenia tego gatunku), gniazda jaskółcze, niektóre narkotyki, alkohole, szczególnie wino, przyprawy, jak np. cynamon, wanilia, imbir, goździki, kardamon, liczne zioła np. znany w Polsce lubczyk, z którego zakochane panny parzyły napar dla swoich wybrańców, a nawet włosy spod pachy lub łonowe, które się dodawało do potrawy. W XX w. Dzięki rozwojowi farmakologii i seksuologii, metod badawczych stała się możliwa obiektywna ocena i produkcja syntetycznych afrodyzjaków . Obecnie jako afrodyzjaki uznaje się środki działające wybiórczo na podniecenie seksualne przez: działanie miejscowe na nerwowe zakończenie, ośrodki seksualne, które znajdują się w rdzeniu kręgowym i w centralnym układzie nerwowym, które podrażniają układ moczowo płciowy. Do najbardziej znanych w świecie zachodu afrodyzjaków należy niewątpliwie kawa z dodatkiem imbiru i cynamonu oraz koziego mleka, morele z dodatkiem pszczelego mleczka. Spożywane od wieków winogrona, brzoskwinie i ananas są najlepsze na męskie moce!