Zaburzenie odżywiania - Anoreksja - Jadłowstręt psychiczny
Anoreksja znana też jako jadłowstręt psychiczny (gr. anorexia nervosa – an – brak, pozbawienie, orexis – apetyt) – jest zaburzeniem odżywiania polegającym na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez osobę chorą. Chorzy na anoreksję cierpią na zaburzenie psychiki o podłożu lękowym, powodujące zaburzenie obrazu własnego ciała, a lęk powoduje, że chorej osobie wydaje się iż jest za gruba i zaczyna wyznaczać sobie limit wagi, do której dąży. Na anoreksję chorują głównie kobiety powyżej 25-go roku życia, ale największym zagrożeniem jest ona dla dziewcząt w wieku od 14-18 lat. Anoreksja została po raz pierwszy opisana przez Richarda Mortona w XVII wieku.
W anoreksji dużą rolę odgrywa brak ogólnego ciepła i miłości, gdyż jest to choroba samotności. Jest to problem dotyczący przede wszystkim wysoko cywilizowanych społeczeństw, w których dominuje konsumpcyjny tryb życia. Polska nie jest w tym względzie wyjątkiem, jednak w przeciwieństwie do USA czy Niemców, problem anoreksji mocno się bagatelizuje. Z badań przeprowadzonych na Zachodzie wynika, że 90 % kobiet z powodów lansowanego powszechnie przez media modelu życia, nie akceptuje swojego wyglądu, uważając się za zbyt grube. Jednak podłoża zaburzeń sposobu odżywiania upatrywać należy głównie w rodzinach, w których dominuje nadopiekuńczość czy zbyt rygorystyczne podejście w wychowywaniu dzieci. Sam mechanizm uzależnienia wydaje się być prosty.